وظیفه متفاوت دانشگاه در کمک به زلزله‌زدگان

اجتماع>اجتماعی - دکتر رضا منصوری_فیزیکدان و معاون اسبق وزارت علوم :
جمع‌آوری کمک‌های مردمی برای زلزله زدگان از طرف شخصیت‌های پرطرفدار در حوزه‌های مختلف نکات قابل توجه زیادی دارد؛ یکی اینکه به‌رغم کمک‌های بسیاری که مردم با اعتماد به این شخصیت‌ها داشتند باید توجه داشته باشیم که این کمک‌ها در مقابل هزینه‌های دولتی در این زمینه همچنان رقم کوچکی است و نباید تحت‌تأثیر جو موجود در شبکه‌های اجتماعی این موضوع را قضاوت کرد.

از طرفی باید حواسمان نیز باشد که با فروکش کردن این هیجانات، 3‌ماه یا 3سال دیگر خبری از کمک‌های مردمی نیست و البته مشکلات این مردم همچنان پا برجاست و وظیفه دولت نیز همچنان پابرجاست. اما به‌نظرمن در این زمینه نیز برخی وظایف دیگری می‌توانند برای خود تعیین کنند؛

مثلا اینکه وظیفه دانشگاه در کمک به زلزله زدگان دیگر جمع‌آوری پتو و ارسال چادر و آب معدنی نیست، دانشگاه باید فکر کند که چگونه می‌توان کاری ماندگار‌تر و اساسی‌تر برای این مردم کرد. به‌عنوان مثال اینکه دانشگاه وظیفه خود را در کمک به زلزله زدگان طرح نمونه‌سازی‌ مسکن ضد‌زلزله برای روستاییان قرار دهد.اگر ما اهل تفکر هستیم و دانشگاهی حتی اگرجامعه نیز این مطالبه را از ما نداشته باشد، ما باید نیاز اساسی جامعه را درک کنیم.

از همان ابتدای ماجرای کمک‌های غیردولتی برای زلزله‌زدگان مترصد این موضوع بودم که آیا دانشگاهی به‌جای کمک‌های مرسوم فوری به طرح‌های زیربنایی‌ که اتفاقا نیاز اساسی این مردم بعد از رسیدگی‌های اولیه است می‌پردازد؟ متأسفانه چنین نشد و دیدم که دانشگاه ما نیز مانند دیگر صنوف تنها وظیفه خود را همین کمک‌های اولیه و فوری می‌داند؛ کاری که از هر شخص خیری برمی‌آید.

چرا نباید دانشگاه ما یک نمونه روستا را انتخاب کند و در آن 50 خانه ضد‌زلزله ارزان با استفاده از فناوری‌های روز عمران دنیا بسازد که هم مدلی باشد برای ساختن اینگونه ازمسکن‌های روستایی و هم 50 خانواده اسکان پیدا کنند و اصلا سبک خانه‌سازی‌ روستاهای مدرن را در ایران پایه‌گذاری کنند تا ما در هر زلزله‌ای شاهد تلفات جانی با این وسعت نباشیم.این کار مردم عادی یا ستاره‌های سینما و تلویزیون و ورزشکاران حرفه‌ای نیست کار دانشگاه و دانشگاهیان ماست. در کنار ایده‌های این چنینی که می‌توان پولش را هم از همین کمک خیرین استفاده کرد، به تربیت دانشجوی عمران و مهندس ناظر و طرح‌های مفید دیگر در این زمینه نیز می‌شود دل بست.

به‌نظرم شخصیت دانشگاهی‌ای مانند دکتر زیبا کلام نباید مثل دیگران عمل می‌کرد و با توجه به مبلغی که ایشان با کمپین خوبشان جمع کردند بد‌ترین کار این بود که ایشان رفتند در منطقه و خواستند تا کمکی مثل دیگران شامل تأمین نیاز‌های اولیه زلزله زدگان داشته باشند. جا داشت ایشان به‌عنوان یک شخصیت دانشگاهی با کسانی که به این کمپین کمک کرده بودند صحبت کند و کاری اثر مدار‌تر را دنبال می‌کردند؛ کاری از همان جنس که عرض کردم. یعنی طرح ریزی نوعی مسکن ضد‌زلزله برای روستاییان و نمونه‌سازی‌ و مدل‌سازی‌. امری که به گمان من بعد از فروکش کردن این هیجانات به‌شدت باید مورد توجه قرار گیرد و نیاز اساسی این مردم به‌ویژه روستاییان زلزله زده است اما به فراموشی همگانی دچار می‌شود.


تاريخ انتشار: ۱۳۹۶/۸/۲۹  |  ساعت انتشار: ۶:۵  |  کد خبر: ۳۱۳۶۴۹۹  |  منبع: همشهری آنلاین  | 

نظر شما

- از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری نمایید.
- از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری نمایید.
نام:
ایمیل:  
نظر:  
کد امنیتی :
 

ارسال