ترجیح می‌دهم مدتی از تلویزیون دور باشم

سینما و تلویزیون>رادیو و تلویزیون - همشهری دو - ندا طیبی:
علیرضا نادری با نگارش نمایشنامه «کوکوی کبوتران حرم» نشان داد برخلاف تصور رایج که او را نمایشنامه‌نویسی بیگانه با زنان می‌دانست، اتفاقا با دنیای زنانه آشنایی دارد و می‌تواند زنانی باورپذیر در آثارش خلق کند.

او هرچند برای اجرای نمایش کوکوی کبوتران حرم مدت‌ها منتظر ماند تا سرانجام در سال87 توانست آن را روی صحنه ببرد، تجربه اجرای این نمایش با حضور 12بازیگر زن و به‌ویژه شیوه‌ای که نادری برای اجرای آن انتخاب کرده بود، توفیق خوبی را در اجرای عمومی نصیب او و گروهش کرد. افسانه ماهیان یکی از بازیگرانی بود که در آن نمایش به ایفای نقش ‌پرداخت.ماهیان که در این سال‌ها چند نمایش دیگر را هم روی صحنه برده است، بعد از 9سال بر آن شد تا کوکوی کبوتران حرم را کارگردانی کند. یکی از نکات جالب توجه در اجرای دوباره این نمایش، حضور شقایق دهقان در نقش «ناهید» است؛ زنی که در دوره نوجوانی به او تعدی شده است. هرچند شقایق دهقان فعالیت هنری خود را در تئاتر و با نمایش‌های عروسکی آغاز کرده است اما به فاصله کوتاهی کار خود را در تلویزیون ادامه داد و با بازی در مجموعه‌های پرتماشاگری مانند «پاورچین»، «کوچه اقاقیا»، «شب‌های برره»، « ساختمان پزشکان» و... به‌عنوان یکی از معدود زنان کمدین موفق شناخته شد. او این روزها همراه با 11بازیگر زن دیگر( مرضیه بدرقه، بهناز جعفری، ناهید مسلمی، مسیح کاظمی، عاطفه رضوی، فروغ قجابگلی، مرضیه وفامهر، یلدا عباسی، فرزانه سهیلی، گیتی قاسمی و شیدا خلیق) در نمایش کوکوی کبوتران حرم به ایفای نقش می‌پردازد. به انگیزه بازی او در این اثر نمایشی که از ۱۳ مهر در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه رفته است، با او گفت‌و‌گویی انجام داده‌ایم.

  • خانم دهقان نمایشنامه کوکوی کبوتران حرم نمایشنامه‌ای زنانه است که توسط یک مرد، نوشته شده است، خود شما به‌عنوان یک بازیگر زن چقدر با کاراکترهای آن احساس نزدیکی دارید؟

نقطه قوت این کار همان زنانگی است که شما به آن اشاره کردید. بله بسیار شگفت‌انگیز است که یک مرد چگونه توانسته به این خوبی شخصیت‌ها و فضای زنانه نمایشنامه را خلق و با دقت هرچه تمام‌تر تمام ظرایف و جزئیات را پردازش کند. متأسفانه در ایران نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس خوب زن کم داریم؛کسانی که بتوانند فضاهای زنانه را به درستی ترسیم کنند. در این وضعیت خیلی عجیب است که یک نویسنده مرد تا این اندازه توانسته در خلق فضاهای زنانه موفق باشد و به‌نظرم علیرضا نادری با نوشتن نمایشنامه کوکوی کبوتران حرم شاهکار کرده است.

  • پس این متن را کاملا موفق می‌دانید.

نه تنها موفق بوده بلکه میزان آشنایی و تسلط او به‌عنوان یک نویسنده مرد به جزئیاتی که در مورد خصوصیات زنانه و روابط میان زنان وجود دارد، بسیار شگفت‌انگیز می‌دانم. خود من به‌عنوان یک زن به فضاها و روابط زنانه بسیار علاقه‌مندم و معتقدم علیرضا نادری در این زمینه کاملا اشراف داشته است.

  • این نمایش با کارگردانی افسانه ماهیان اجرا می‌شود. کسی که خود بازیگر است و پیش‌تر هم در اجرای دیگر همین نمایش به کارگردانی علیرضا نادری بازی کرده بود. کار‌کردن با کارگردانی که خود بازیگر است، برای بازیگرانی که با او همکاری دارند، چگونه است؟

اجازه دهید این پرسش را به‌طور کلی پاسخ ندهم چون دوست دارم به‌طور خاص درباره افسانه ماهیان حرف بزنم، بی‌اغراق باید بگویم بعید می‌دانم اگر کسی دیگر این نمایش را کارگردانی می‌کرد، به خوبی او می‌توانست ریزه‌کاری‌ها و جزئیات این نمایشنامه را در اجرا، خلق کند. افسانه به این متن کاملا آشناست و تمام ظرایف آن را می‌داند. او از کوچک‌ترین نکات در صحنه نمی‌گذرد و همه‌‌چیز باید دقیق و درست اجرا شود. افسانه ماهیان به صحنه تئاتر مانند یک تابلوی نقاشی نگاه می‌کند. به این معنا که طرحی می‌زند و بعد از آن فاصله می‌گیرد و از دور آن را می‌نگرد، بعد چیزی را تغییر می‌دهد مثلا رنگی اضافه می‌کند و دوباره آن را از دور بررسی می‌کند و... من با کارگردان‌های مختلفی کار کرده‌ام و در این مدت متوجه شده‌ام که افسانه ماهیان کارگردانی است به‌شدت حرفه‌ای که هیچ‌چیز به جز خود کار برایش مهم نیست و هرگز وارد مسائل حاشیه‌ای نمی‌شود. ما 3‌ماه تمرین کردیم و هرگز ندیدم به چیزی به جز خود کار اهمیت بدهد. در این مدت که مشغول تمرین و اجرای نمایش بودیم و هستیم، به اندازه تمام سال‌هایی که کار کرده‌ام از افسانه ماهیان آموخته‌ام و مدام فکر می‌کنم کاش کارگردان‌هایی مانند او بیشتر بودند.

  • شما را بیشتر به‌عنوان یک بازیگر کمدین می‌شناسیم و جزو معدود بانوان موفق در زمینه کمدی هستید اما نمایش کوکوی کبوتران حرم کاری کاملا جدی است. این تفاوت برای خود شما چگونه است؟

راستش با کار کمدی مشکلی ندارم و آن را دوست دارم اما متأسفانه هم در جامعه و هم در صنف خود ما نگاه بدی نسبت به کمدی وجود دارد. وقتی شما به‌عنوان یک بازیگر کمدی یا کمدین شناخته می‌شوید، تصور عموم این است که کاری سطحی انجام می‌دهید. از سوی دیگر بسیاری از تهیه‌کنندگان و کارگردان‌ها معمولا ریسک نمی‌کنند و به بازیگران کمدی نقش جدی پیشنهاد نمی‌دهند.

  • چرا؟

به دو دلیل؛ اول اینکه اغلب گمان می‌کنند که بازیگران کمدی توانایی بازی در نقش‌های جدی را ندارند و دیگر اینکه فکر می‌کنند حضور بازیگران کمدی در نقش‌های جدی، نقش‌های کمدی را برای تماشاگر تداعی می‌کند و او نمی‌تواند آن بازیگر را در نقشی جدی و متفاوت بپذیرد. با این حساب واقعا جسارت افسانه ماهیان برای بازی در این نمایش و پیشنهاد همکاری او برایم بسیار ارزشمند بود.

  • وقتی با پیشنهاد ایشان برای بازی در این نمایش روبه‌رو شدید، نخستین واکنش و برخوردتان چه بود؟

خیلی دوست داشتم با افسانه کار کنم. خود نمایشنامه را هم بسیار دوست دارم و اصولا به محیط‌ها و فضاهای زنانه بسیار علاقه‌مندم.

  • حالا که نخستین شب‌های اجرای نمایش را پشت سر گذاشته‌اید، تجربه بازی در این تئاتر را چطور ارزیابی می‌کنید؟

تئاتر بازیگر را زنده می‌کند و بسیار لذتبخش است. نخستین لذت زمانی است که در لحظه اجرا همه‌‌چیز را خلق می‌کنید و در مرحله بعدی، نوعی کلاس درس است. بنابراین اگر باز هم در تئاتر پیشنهادهای خوبی داشته باشم، حتما بازی در نمایش‌ها را ادامه خواهم داد.

  • حتی به قیمت اینکه حضورتان در تلویزیون کمرنگ شود؟

ببینید الان پیشنهادهای متفاوتی برای بازی در سینما و تلویزیون دارم اما راستش دلم نمی‌خواهد بیش از این خودم را خرج کنم و دوست دارم مدت زیادی در تلویزیون دیده نشوم چون متأسفانه تلویزیون بازیگران خود را خرج و آنقدر آنان را تکرار می‌کند که تماشاگر از دیدن آنها خسته می‌شود. به همین دلیل ترجیح می‌دهم مدتی طولانی در تلویزیون دیده نشوم. این روزها بیش از هر چیز، لذتی که از بازی در تئاتر می‌برم، برایم مهم است و این کلاس درس را دوست ‌دارم.


تاريخ انتشار: ۱۳۹۶/۷/۲۵  |  ساعت انتشار: ۱۳:۱۴  |  کد خبر: ۳۱۲۴۰۶۶  |  منبع: همشهری آنلاین  | 

نظر شما

- از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری نمایید.
- از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری نمایید.
نام:
ایمیل:  
نظر:  
کد امنیتی :
 

ارسال